چاپ        ارسال به دوست

نشست انجمن منتقدان و نویسندگان خانه تئاتر برگزار شد: ما توده‌ای انسانیم نه یک تشکل صنفی!

به گزارش انجمن منتقدان و نویسندگان خانه تئاتر به نقل از خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا)،  در آغاز این نشست که به عنوان یکی از برنامه‌های هفته بزرگداشت روز جهانی تئاتر برپا شد، رسول صادقی، رییس هیات مدیره انجمن منتقدان و نویسندگان خانه تئاتر گفت: به دلیل شرایط صنفی حاکم بر مطبوعات و تئاتر بهتر دیدیم این نشست را به مسایل صنفی اختصاص بدهیم تا اینکه جشنی برگزار کنیم و کسانی تقدیر شوند.

صادقی با تشریح مشکلات مشابه روزنامه‌نگاران و تئاتری‌ها ادامه داد: همان طور که با بسته شدن هر رسانه جمعی از خبرنگاران و روزنامه‌نگاران بیکار می‌شوند، با توقیف هر نمایش هم امنیت شغلی تعدادی از هنرمندان تئاتر به خطر می‌افتد؛ به همین دلیل در حال حاضر مشکلات مشابهی وجود دارد و ما بهتر دیدیم این نشست را با موضوع امنیت شغلی برگزار کنیم.

***

پس از این توضیحات، میزگردی با حضور جاهد جهانشاهی، منتقد، مترجم و رییس پیشین هیات مدیره انجمن منتقدان و نویسندگان، عباس غفاری و ساسان پیروز به عنوان نمایندگانی از مطبوعات و تئاتری‌ها و سامی صالحی ثابت به عنوان مجری برنامه برگزار شد.

در آغاز جاهد جهانشاهی با اشاره به عنوان میزگرد، گفت: موضوع جلسه درباره آسیب‌شناسی است و حال آنکه آسیب از آسمان نمی‌افتد بلکه آفتی پشت آن است که ما باید آن آفت را بررسی کنیم.

وی ادامه داد: ما یا جسارتش را داریم و مشکلاتمان را بازگو می‌کنیم و اگر هم چنین جسارتی نداریم بهتر است سکوت کنیم.

این منتقد با اعتقاد بر اینکه مشکلات ما از ممیزی شروع می‌شود، توضیح داد: بدون تعارف با ارشادی‌ها باید بگویم تمام عرضه هنر درگیر ممیزی است. در این شرایط نمی‌توانیم انتظار رشد تئاتر و پرورش نسل جوان را داشته باشیم. چرا که از نسل پیش چیزی به نسل جوان منتقل نشده زیرا سانسور رگ و ریشه همه چیز را به هم می‌ریزد. در این وضعیت هرگز نمایندگانی از ارشاد حاضر به گفت‌و‌گو با ما نیستند آن‌ها تنها از دور حکم صادر می‌کنند.

در ادامه، ساسان پیروز، دیگر عضو انجمن منتقدان و نویسندگان و نماینده‌ای از گروه تئاتر «لیو» با اشاره به فیلمی که دو سال پیش در انجمن با موضوع آسیب‌شناسی امنیت شغلی خبرنگاران ساخته شده بود، توضیح داد: آن زمان این موضوع را مطرح کردیم که چرا از یکدیگر حمایت نمی‌کنیم. وقتی بچه‌های مطبوعات دچار مشکل می‌شوند چرا اصناف دیگر واکنشی نشان نمی‌دهند.

پیروز با اشاره به تعطیلی انجمن صنفی روزنامه‌نگاران یادآور شد: تعطیلی این انجمن با وجود تمام اشتباهاتش برای دیگر انجمن‌ها اعلام خطر بود اما آن زمان کسی واکنشی نشان نداد و این چنین بود که در گام بعدی خانه سینما تعطیل شد. همه اینها نشان می‌دهد ما مدام در حال عقب نشینی هستیم.

این روزنامه‌نگار ادامه داد: خانه تئاتر اصولا برای خودش جایگاه صنفی قائل نبوده و این جسارت را نداشته‌ایم که تقاضای صنف بودن داشته باشیم. در شرایط فعلی وظیفه خانه تئاتر را تا حد تامین بیمه اجتماعی و پیگیری دفن هنرمندان در قطعه هنرمندان بهشت زهرا کاسته‌ایم در حالی که این موضوعات جزو وظایف دولت است.

وی با تاکید بر اینکه خانه تئاتر باید عملکردی فراتر از این داشته باشد، اظهار تاسف کرد: هرگز به این درخواست ما بهایی داده نشده است؛ بنابراین ما توده‌ای انسانیم نه یک تشکل صنفی.

عضو هیات مدیره پیشین انجمن منتقدان و نویسندگان خانه تئاتر یکی از مشکلات بزرگ تئاتر ایران را در سوء مدیریت‌ها دانست و تصریح کرد: مدیریت فرهنگی ما را گروه‌های سیاسی تعیین می‌کنند؛ بنابراین مدیران فرهنگی پاسخگوی تمایلات و درخواست‌های آن گروه‌های سیاسی هستند نه هنرمندان. از سوی دیگر در این وضعیت هنرمندان قربانی دعوای میان دو گروه سیاسی می‌شوند.

ساسان پیروز در ادامه با اشاره به ممنوع‌الکار بودن برخی از هنرمندان ادامه داد: در قوانین آمده تا زمانی که جرم کسی ثابت نشده آن فرد مجرم نیست و اجازه کار دارد؛ در حالی که این روزها برخی از افراد بدون اینکه جرمشان ثابت شده باشد از کار محروم شده‌اند.

در ادامه، عباس غفاری دیگر کارگردان تئاتر و عضو انجمن منتقدان و نویسندگان با اشاره به تعطیلی تشکل‌های صنفی در ایران یادآور شد: آغاز این ماجراها از کانون نویسندگان است که به بهانه‌های سیاسی و با زدن انگ‌های سیاسی آن را تعطیل کردند.

غفاری ادامه داد: در کشور ما یک مشکل اجتماعی وجود دارد؛ ما همیشه فردگرا هستیم. چیزی به نام صنف در ایران هرگز پا نگرفته است. زیرا هر یک از ما دنبال سهم طلبی فردی خود هستیم. اگر خانه تئاتر هم به جایی نمی‌رسد به همین دلیل است.

کارگردان نمایش‌های «نجواهای شبانه» و «خواب بی‌وقت حوریه» اضافه کرد: سیاستمداران سودجو از این وضعیت سوء استفاده می‌کنند و این چنین است که این مشکلات مدام در طول تاریخ تکرار می‌شود، زیرا زیرساخت لازم برای رسیدن به یک تشکل فرهنگی وجود ندارد.

او با اظهار تاسف از منفعت‌گرایی فردی هنرمندان گفت: تا وقتی اوضاع این است نه تنها ما را هنرمند نمی‌دانند بلکه حتی شهروندان ساده‌ای نیستیم.

غفاری با یادآوری آنچه که بر سر تئاتر لاله‌زار پیش آمد متذکر شد: اگر از روز اول جلوی بسته شدن تئاترها و سینماهای لاله‌زار را می‌گرفتیم امروز نگران تئاتر شهر نبودیم.

***

در بخش دیگری از این نشست، جواد اعرابی بازرس پیشین خانه تئاتر و عضو هیات مدیره انجمن منتقدان و نویسندگان خانه تئاتر در پاسخ به پرسشی درباره تغییر اساسنامه خانه تئاتر توضیح داد: برای موسسات فرهنگی هنری یک اساسنامه تیپ وجود دارد خانه سینما خواست آن را تغییر بدهد و با همین بهانه آن را تعطیل کردند.

اعرابی با بیان اینکه اساسنامه خانه تئاتر هنوز ظرفیت‌های بسیار زیادی دارد خاطرنشان کرد: چرا ما تا به مشکلی برمی‌خوریم فورا می‌خواهیم اساسنامه را تغییر بدهیم در حال حاضر خود ما مشکل داریم نه اساسنامه. تا زمانی که منافع فردی ملاک است نمی‌توانیم کار صنفی انجام بدهیم.

در پاسخ به این سخنان، جاهد جهانشاهی گفت: وقتی نمی‌دانیم کجاییم چرا تعارف می‌کنیم؟! هر انجمنی برای خودش فرهنگی دارد. وقتی ما انتقادپذیرنیستیم یعنی دگم و تنگ نظریم. وظیفه ما در این انجمن جز نقد چیز دیگری نیست. اتحاد داشتن به آسانی رخ نمی‌دهد بلکه پروسه ای طولانی دارد.

وی تاکید کرد: ما با ارشاد دشمنی نداریم اما به آن‌ها می‌گوییم انتقاد پذیر باشید دست‌کم برای بقای بیشتر خودتان انتقادات را بپذیرید تا بتوانید بیشتر دوام پیدا کنید.

سپس ساسان پیروز با تاکید بر اینکه در گام نخست باید از حقوق اولیه خود دفاع کنیم گفت: وقتی مسایل اصناف دیگر برای ما اهمیت ندارد دچار مشکل خواهیم شد. در وهله اول باید شهامت شهروندی داشته باشیم و حقوقمان را طلب کنیم. هدف همه ما بهبود وضعیت است هیچ یک از ما مبارز سیاسی نیستیم.

پیروز ادامه داد: بسیاری از افرادی که قربانی می‌شوند همان کسانی هستند که دو سال پیش در مورد مشکلات دیگران سکوت کردند. در حال حاضر جامعه تئاتری به دلیل برخوردهای نادرست مسوولان، به سمت عصبیت، صراحت و اعتراض پیش می‌رود و طرف مقابل ما جایی برای گفت‌و‌گو باقی نمی‌گذارد.

این روزنامه‌‌نگار با اشاره به هجوم استعفای مدیران تئاتری در سال گذشته اظهار تاسف کرد: کار به جایی رسیده مدیری که ۲۰ ـ ۳۰ سال در این سیستم کار کرده و مورد اعتماد بوده سال گذشته متوجه می‌شود نمی‌تواند با این سیستم کار کند!

وی تاکید کرد: از گروه‌های سیاسی که مدیران فرهنگی را انتخاب می‌کنند خواهش می‌کنیم هنرمندان را قربانی بازی‌های سیاسی‌شان نکنند.

در تکمیل این توضیحات عباس غفاری با اشاره به توقیف تعدادی از نمایش‌ها گفت: مشکل اینجاست ما برای ساعت‌های زندگی افراد دیگر اهمیت قائل نیستیم.

او با یادآوری توقیف نمایش «عشق و عالیجناب» کار حسین پاکدل، افزود: بابک حمیدیان بازیگر این نمایش پس از شش ماه تمرین و بعد از توقیف این نمایش، دچار افسردگی شده بود و خودش می‌گفت می‌خواسته خودکشی کند اگر او خودکشی می‌کرد کدام مسؤول تئاتری پاسخگو بود؟! ما به راحتی و با یک «نه» ساده تمام زحمات یک گروه را هدر می‌دهیم وقتی برای انسان‌ها ارزش قائل نیستیم امنیت شغلی چگونه به وجود بیاید؟!

***

به گزارش ایسنا، در بخش پایانی این برنامه ایرج راد ـ مدیر عامل خانه تئاتر ـ که در پایان برنامه به حاضران پیوسته بود، درباره‌ی جایگاه صنفی این تشکل توضیح داد: از همان روز تشکیل خانه تئاتر این مشکلات بود و ما به آن آگاه بودیم؛ البته قوانین بسیاری وجود دارد که با استناد به آن می‌توانیم حقوق خود را طلب کنیم که نمونه آن مصوبات شورای عالی انقلاب فرهنگی است.

نایب رییس هیات مدیره خانه تئاتر ادامه داد: در مصوبات شورای عالی انقلاب فرهنگی تئاتر به عنوان یک شغل تصویب شده و جزییات بسیاری درباره آن وجود دارد.

او با اشاره به برگزاری جلسات مشترک با مسؤولان شورای عالی انقلاب فرهنگی خاطرنشان کرد: خوشبختانه اکثریت کمیسیون مدافع این قضایا بودند و حالا در حال پیگیری هستیم و جواب می‌خواهیم.

ایرج راد همچنین از برگزاری جلسه‌ای مشترک با مجمع تشخیص مصلحت نظام خبر داد و گفت: از ما دعوت شد در این جلسه حضور پیدا کنیم. به هر حال این موارد در شکل قانونی‌اش، در حال پیگیری است البته فرد به تنهایی نمی‌توند کاری از پیش ببرد. اگر افراد منافعشان را در جمع ببینند، این مشکلات با پشتیبانی همه ما زودتر حل می شود.


١٧:٤٤ - يکشنبه ١٦ ارديبهشت ١٣٩١    /    شماره : ١٠٣    /    تعداد نمایش : ١٠٧


نظرات بینندگان
این خبر فاقد نظر می باشد
نظر شما
نام :
ایمیل : 
*نظرات :
متن تصویر:
 

خروج